Verschenen: 20 september 2018
Een paar weken geleden schreef ik over de rivaliteit tussen de radiozenders in Altena. Met de informatie die ik op dat moment had leek het erop dat Altena FM ook een aanvraag had ingediend bij het Commissariaat voor de Media. Helaas moest ik er afgelopen weekeinde achter komen dat dit niet het geval is en dus alleen A FM (onder de vlag van RTV Altena) en Oké FM een aanvraag hebben ingediend. Maar ik moet helaas nog dieper door het stof. Ik werd vorige week in de nacht van woensdag op donderdag wakker met het knagende gevoel dat ik iets vergeten was.
Een luidende kerkklok in de Werkendamse nacht vertelde mij dat het twee uur was, en daarmee ook meteen dat mijn wekkerradio zes minuten voor loopt. En juist de wekkerradio intrigeerde mij want ik wist zeker dat die er iets mee te maken moest hebben. Wat was ik vergeten? Had het iets te maken met mijn aankomende dertigste verjaardag? Ging het over geld? Was er een rekening die ik nog moest betalen? Maar dan toch zeker niet aan mijn wekkerradio? Toen viel het kwartje.
Als iemand geboren aan het einde van de jaren tachtig ben ik vastgelijmd aan mijn telefoon. En de angst die monniken in de middeleeuwen al hadden is er bij mij in geslopen. Hoe meer ik lees en schrijf, hoe meer ik vergeet. Zelfs simpele afspraken moet ik in mijn, digitale, agenda hebben anders gaat het compleet aan mij voorbij. En ik was dit vergeten in mijn agenda te zetten. Anders dan een paar weken geleden in mijn column was verschenen was ik deze woensdagavond juist wel van plan geweest naar de lokale radio te luisteren. En dan wel naar Altena Alternatief van Piet Hartman.
Piet Hartman las ik voorheen elke week in het Algemeen Dagblad waar hij in zijn column het geluid, of beter: het geschreven woord, verkondigde vanuit Altena. Helaas is hij daarmee gestopt, maar zoals het lot dat wil is zijn aandacht toch een beetje met mijn doelen verbonden. Want in de aanloop naar de verkiezingen op 21 november komt elke week een andere partij langs. Als een, blijkbaar, vergeetachtige maar politiek bewuste burger had ik mijn zinnen erop gezet om deze te beluisteren. Niet alleen om zo meer precies mee te krijgen wat elke partij van plan is met de nieuwe gemeente, maar ook om de sfeer te proeven. Een politiek feestje heeft iets van een warm bad, als een oudejaarsavond midden in het jaar.
En juist een programma als dit, op de radio of op de tv, maakt de vorming van de nieuwe gemeente weer net dat beetje meer officieel. Nu is ook het geluk dat ik ben geboren aan het einde van de jaren tachtig. Ik had dus de mogelijkheid om de uitzending van de afgelopen week, en de week daarvoor, terug te luisteren. En na de eerste uitzending waarin Piet de ChristenUnie van Altena (Wijnand van der Hoeven en andere verkiesbaren) aan de tand voelt over spelende kwesties had ik al het idee meer te weten dan een uur eerder. Het ambtenarenapparaat, windmolens maar ook kwaliteit van leven in Altena, een zogenaamde blue zone, speelden een rol in deze, door mij in het eerste eerste instantie gemiste, avond. Deze en de komende weken live op woensdagavond luisteren… als ik het niet vergeet.