Verschenen: 11 oktober 2018
Vaak lopen dingen soms niet als gehoopt. Zo bezocht ik afgelopen week weer de uitzending van Altena Alternatief op de golfbaan van Almkerk. Daar had een hele lichting jong politiek talent zich verzameld om zich voor te stellen. Zittend aan een tafel met aantrekkelijke jongedames van twee vrijzinnige partijen van Altena probeerde ik de uitzending te volgen en een volgende column te bedenken. Maar vaak lopen dingen soms niet zoals gehoopt.
Terwijl Arie de Fijter van ChristenUnie een pleidooi hield voor inzet tegen drugsgebruik onder de jeugd, iets waar hij in zijn werk bij de ambulance regelmatig mee geconfronteerd wordt, viel de verbinding weg. De uitzending werd tijdelijk stilgelegd en zijn pleidooi werd tot nader order opgeschort. En dat vond ik jammer want Arie was duidelijk gepassioneerd over dit onderwerp. De jeugd in Altena komt niet zelden in beeld bij zelfs landelijke media om het grote gebruik van stimulerende en geestverruimende middelen. Een paar jaar geleden was de schrik over het gebruik van anabolen. Maar het is nu drugs, lachgas en de eeuwige duivel die alcoholmisbruik heet.
Het idee van Arie bestond uit meer en betere voorlichting, in combinatie met de grotere verenigingen uit de verschillende plaatsen. Hij noemde specifiek voetbalclubs. Maar uiteraard ook op scholen. Nu weet ik niet wat er in de afgelopen twaalf jaar veranderd kan zijn. Maar ik kan mij de vele voorlichtingscampagnes op school nog wel herinneren. Het gevaar van roken, alcohol, fietsen zonder licht en uiteindelijk drugs. Voor de meeste waren uitgebreide themadagen uitgetrokken waarbij af en toe ex-gebruikers kwamen vertellen hoe hun leven aan een zijden draadje hing voor ze op de een of andere manier zichzelf hervonden. Zijn die campagnes er niet meer of is de jeugd van nu lastiger te overtuigen? Of trekken ze zich er minder van aan? Hebben ze minder rolmodellen in het leven dan vroeger?
Wat er in elk geval vaststaat is dat de jeugd, boven de achttien, het recht heeft om drugs te gebruiken. En daar doe je eigenlijk niet zoveel tegen. En verder lijkt het mij vooral een probleem van binding met de jeugd. Hun wereldbeeld laat weinig alternatieven zien dan drugs en drank om een beetje uit hun dak te gaan. Zelfs op amerikaanse televisie is het tegenwoordig gemeengoed om drugsgebruik te zien. Is dit de schuld van de media? Misschien wel. Maar het is ook een strijd van de afgelopen jaren waar scholen zich overweldigd zien door de opvoedtaken die ouders hen toeschuiven. En het vertrouwen van de toeschuivende ouders dat de scholen het wel op zullen lossen.
Waar is het goede gesprek gebleven van vroeger? Waarom moet de overheid een oplossing verzinnen voor de drugsproblematiek onder de jeugd? Wiens taak is het om de toekomstige generatie in goede banen te leiden en ervoor te zorgen dat ze opgroeien tot goede burgers van de maatschappij? Mijn neefje van bijna twee gebruikte van de week zijn eerste vloekwoordjes, die hij niet van zijn familie geleerd heeft. Maar het is wel aan ons, zijn familie om hem die woorden weer af te leren. En als dat niet lukt kunnen we zeggen dat vaak dingen soms niet lopen als gehoopt.