Eerst een waarschuwing: dit stukje vliegt behoorlijk uit de bocht. Mocht je jezelf aangesproken voelen dan gaat het niet over jou. Of… is dat zo?
Wat zijn de ergste mensen die er bestaan? Ik heb het niet over een ras, ziekte of uiterlijk. Zelfs wielrenners of hardlopers horen niet bij dat lijstje. Nee, naar mijn mening zijn de “ergste” mensen mensen die iets nieuws om handen hebben en vinden dat zij daar zo gelukkig mee zijn dat de rest ook moet lijden.
Mensen die gestopt zijn met roken. Ik ben geen roker, ik heb ook nooit gerookt en ben dus ook nooit gestopt. Ik heb mijn eigen mening over rokers. Maar van mij mogen ze gewoon roken. Het liefste niet boven mijn bord, in mijn keuken of in de buurt van mijn schone kleren. Maar ze mogen het en ik ga ze er niet actief voor vervolgen.
Mensen die veganistisch zijn geworden en jou daar graag op wijzen. Ga je uit eten dan oordelen ze je op je biefstukje of hamburger. Niet zelden met een storm aan kritiek op de slachtindustrie en bloedstollende beschrijvingen over situaties in slachthuizen.
Of mensen die een nieuwe religie, stroming of overtuiging hebben gevonden. Iedereen moet erover horen hoe blij ze zijn. Iedereen moet horen hoe vrij ze zijn. En iedereen moet horen hoe zij nu niet goed bezig zijn. Zondig, vernietigend, vervuilend, afkerend. Wat je er zelf ook van wilt maken. Dat zij dat een jaar geleden ook nog deden doet er niet toe: de nieuwe wet telt, en die zal voor jou ook gelden! Of je wil of niet!
En ik ben bang dat ik langzaam in zo’n mens aan het veranderen ben. Nu heb ik geen nieuwe stroming, ben niet gestopt met roken en eet ik nog vlees met het volle besef dat het varkentje op mijn bord is doodgeprikt nadat het zijn hele leven geen zonlicht heeft gezien.
Nee, ik begin mensen te beoordelen op hun gedrag. Op eten en drinken. Vorig jaar kocht ik een pak koekjes voor een middag. Ik ging af en toe naar de winkel voor een pak wafels en slagroom. Als toetje na de maaltijd nam ik dan vier, of vijf, wafels en bedekte die met een halve spuitfles.
Een fles cola van anderhalve liter haalde het einde van de avond niet en een zak snoep was ten dode opgeschreven. Borrelnootjes waren op voor de borrel op tafel kwam en chips consumeerde ik per zak. Het ergerlijke aan popcorn en chocolade vond ik dat er maar een klein beetje van in mijn mond kon stoppen. Ik wilde per reep eten! Een hele zak popcorn ineens wegkauwen!
Een half jaar later en bijna vijftig kilo lichter voel ik me een beetje schuldig. Bovendien besef ik nu wat ik mezelf aandeed. Ik genoot niet meer van eten. Ik waardeerde snoep, koek, fris en chips niet meer voor wat het waren. En wat ze bevatten.
Ik krijg nu hoofdpijn als ik over een markt loop. De strooplucht die rondom de onvermijdelijke stroopwafelkraam hangt, ruikt eerder als gif dan als een uitnodiging. Een snoepwinkel doet vanwege de kleurtjes vrolijk aan, maar wanneer ik te lang binnen ben gaat mijn slapen kloppen en moet ik frisse lucht hebben die niet vergeven is van zoetstoffen en suikers.
Toen ik langs het snoepkraampje op de markt liep en zag dat de man redelijke zaken deed, betrapte ik mezelf op de gedachte dat ik daar eigenlijk naartoe wilde. Mensen aanspreken op het feit dat ze in mijn ogen puur gif aan het kopen waren! Dat ze hun leven kunnen beteren!
Waarom staan er op verpakkingen van chips en borrelnootjes geen waarschuwingen zoals bij tabak en alcohol wel het geval is? Waarom staan we toe dat iets met enorm veel vetten en zouten als gezouten en gebrande cashewnoten vrij verkocht mogen worden? We maken ons zorgen over aanbiedingen van vlees en alcohol, maar waarom staan we toe dat cola in de aanbieding is?
Als we weten hoe slecht suiker en zout zijn, waarom staan ze dan in kilozakken in de winkel? En waarom mogen die dan vrij verkocht worden? Wanneer ik duizend kilo kunstmest bestel dan heb ik een probleem met de AIVD, maar duizend kilo suiker is een pallet vergif waar niemand zich druk over maakt.
En zo ben ik veranderd in de ergste zeloot in mijn leven. Maar ergens ben ik wel een beetje jaloers op mezelf van een jaar geleden die hierover de schouder op had gehaald en snuivend aan stroopwafels een zak nootjes leeg had gegeten.