Rode Diksap

Ik moest van de week weer bloed laten prikken. Blijkbaar was de koelkast van Dracula leeg en had hij een beetje zin in Rouge de Dion. Tenminste, dat is mijn vrolijke en fantasievolle uitleg. De werkelijke uitleg is natuurlijk dat ik iets onder de leden, kan, hebben en dat zit zo uit te lezen is in het rooie goedje waar mijn lichaam vol mee zit.

Het geluk was dat ik niet nuchter hoefde te zijn. Ik kon dus gewoon een ontbijtje eten en koffie drinken voor ik lek geprikt zou worden. Dat was beter dan de laatste keer. Toen moest ik voor een gecombineerde afspraak naar het ziekenhuis en mocht ik twaalf uur vóór de prik niet meer eten of drinken.

Het gecombineerde in die afspraak was dat ik daarna ook nog mijn blaas moest laten checken. En om die check goed te laten verlopen moest ik een volle blaas hebben. Het was dus zaak om na mijn prikafspraak zo veel mogelijk water te drinken in de hoop dat het onmiddellijk naar beneden zou lopen.

Gelukkig was mijn blaas vol genoeg, maar heel vrolijk werd ik niet van deze regeling. Net als de eerste keer dat ik bloed moest laten prikken. Een traumatische ervaring die mijn vertrouwen in de medemens voor altijd heeft verwoest!

Dat prikken was toen nodig omdat ik in de ochtend moe uit bed kwam. Dat ik midden in de nacht mijn bed verliet om beneden tv te kijken heb ik toen niet verteld, of heb ik niet willen vertellen. Dus er werd gezocht naar een medische oorzaak die dan weer verborgen zou liggen in mijn persoonlijke diksap.

Hoe dat zou gaan was voor mij een raadsel. Ik ging met mijn moeder naar de huisarts waar de assistent aan mij vroeg een vinger op te houden. “Er gebeurt niets!” Beloofde ze terwijl ze er een apparaatje boven hield. “Er gebeurt niets!” 

Mevrouw de Sade loog echter dat ze barstte want ze drukte op een knopje en ineens knalde er een naald uit het apparaat. Het veroorzaakte een gat in mijn vinger, bloed eruit en Dion in paniek. Sindsdien wil ik precies weten wat een medisch professional gaat doen alvorens ik ze toesta iets uit te voeren. Geen tandarts mag beginnen met boren zonder aankondiging!

Jaren later ging het al anders. Het was zomer, vakantietijd en men zou thuis komen om bloed af te nemen bij iedereen in huis. Iets met diabetes of onderzoek ernaar. Mij was verteld dat ik een half uur van tevoren niet meer mocht eten.

Als breedgroeiende puber hield ik me daar strikt aan. Zo verzwolg ik een halve chocoladereep in de aanloop naar het onderzoek en slikte, exact een half uur voor de afname, het laatste stukje chocolade door. Perfect volgens de planning, precies volgens afspraak!

Het gevolg was dat de eerste meting zo onbetrouwbaar was als de pest. Ten eerste spoot het bloed door de naald het buisje in. Het was of de vrouw bloed aftapte van een hogedrukreiniger in plaats van mijn arm. Daarna moest dus de test worden gedaan die meteen negatief was.

Toen ik vertelde dat ik een half uur eerder, zoals was opgedragen, nog een halve melkreep op had, moest mijn rode wijn naar het lab om te worden doorgelicht.

Maar goed, alle fouten en mogelijke gezondheidsproblemen ten spijt. Blijkbaar is het lekker genoeg om vaker af te tappen! Proost!